Ένα ωραίο αυθόρμητο άρθρο για την πρόσφατη επίθεση στα blogs του internet. Kαι ίσως η αποκάλυψη των βαθύτερων αιτιών αυτής της επίθεσης.
H άθλια (στην πλειοψηφία της) δημοσιογραφική συντεχνία τρομοκρατείται από τη σκέψη ότι όλο και πιο πολλοί άνθρωποι σιγά σιγά δεν θα πατάνε το κουμπάκι για να τους δούνε και να εν(ξ)ημερωθούνε αλλά θα διαβάζουν αυτά που λέει ο κάθε “ασήμαντος ερασιτέχνης τυπάκος”.
Που θα είναι τελικά πιο αξιόπιστος, πιο ενδιαφέρον και πιο διαφανής στο επικοινωνιακό παιχνίδι καθώς δεν θα υπάρχει σε αυτόν η εξάρτηση και το στημένο παιχνίδι της επώνυμης επαγγελματικής δημοσιογραφίας.
Άσε που θα μπορείς να διαφωνήσεις με τον blogger, να του απαντήσεις, να τον βρίσεις ή να διαλέξεις κάποιον άλλο ανάμεσα από πολλούς άλλους. Δυστυχώς για αυτούς φτιάχνεται ένα σύστημα επικοινωνίας και ενημέρωσης στα blogs όπου η επικοινωνία είναι αμφίδρομη, ανοιχτή και πολυφωνική (άσχετα αν αναπόφευκτα υπάρχει και ένας μεγάλος όγκος σε αυτό το σύστημα από ανοησίες και άκυρα πράγματα).
Αυτό το σύστημα είναι τόσο ανοιχτό και δημοκρατικό που ακόμα και ο θεατής μπορεί να γίνει πάροχος και να αλλάξει τη θέση του από παθητικός δέκτης σε ενεργητιό φορέα. Μόνη προυπόθεση μια minimum τεχνική υποδομή και η στοιχειώδη ικανότητα γραπτής έκφρασης.
Πόσο διαφορετικές είναι αυτές οι προυποθέσεις από αυτές που χρειάστηκαν για να φτάσουν εκεί που είναι οι ίδιοι ε? Ιδρώνουν φίλοι μου, ιδρώνουν που το σκέφτονται.
Εδώ είναι το post
http://kaltsovrako.wordpress.com/2008/02/27/0127feb2008/
