Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

 

alexander725

 Ολοκληρώθηκε ακόμη μια πράξη αυτού που αποτελεί το πρώτο μεταμοντέρνο πραξικόπημα στην σύγχρονη ελληνική ιστορία, μία εκδοχή της Αριστεράς, ο ΣΥΡΙΖΑ, ως ο καλύτερος διαχειριστής των συμφερόντων του Ιμπεριαλισμού στη χώρα μας. Ψηφίστηκε από την Ελληνική Βουλή με 153 ψήφους η εισδοχή της ¨Βόρειας Μακεδονίας¨ στο ΝΑΤΟ.

 Επειδή όμως στον τίτλο μιλάω για αυτοκριτική και επαναπροσανατολισμό πρέπει να  εξηγηθώ. Μετά το 2000 άρχισα να αντιλαμβάνομαι την πολιτική με όρους πραγματιστικούς. Κάνω πολιτική σήμαινε κάνω αποτελεσματική πολιτική, πολιτική που
παράγει ιδεολογικές μεταβολές στο κοινωνικό σώμα και αλλαγή πολιτικών συσχετισμών. Διαβάστε τη συνέχεια »

Advertisements
  Φίλες και φίλοι, σύντροφοι και συντρόφισσες, θα δεχτούμε να συμμετάσχουμε σ΄αυτές τις ευρωεκλογές για μια τέτοια Ευρωβουλή;
  Πιστεύω πως όλα έχουν και τα όρια τους. Δεν φτάνει που αυτό το μαγαζάκι χρησιμεύει ως φύλο συκής για το περίφημο δημοκρατικό έλλειμμα της Ε.Ε.! Την Ε.Ε. στην οποία αποφασίζουν σχεδόν για τα πάντα θεσμοί ανεξέλεγκτοι από τους πολίτες, όπως η Ε.Κ.Τ., η Κο-μισιόν, το Γιούρογκρουπ και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Θεσμοί στους οποίους κυριαρχούν οι μεγάλες χώρες και βεβαίως υπερισχύουν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου και των πολυεθνικών.
  Η Ευρωβουλή χρησιμεύει σχεδόν μόνο για να βγάζει ψηφίσματα και να εκλέγει τον Πρόεδρο της Ε.Ε.. Οι ευρωβουλευτές είναι  φιμωμένοι καθώς τους επιτρέπεται να μιλήσουν μόνο για δυο ολόκληρα λεπτά κι αυτό δια ροπάλου. Η Ευρωβουλή είναι συνήθως αδειανή εκτός κι αν πρόκειται να βγουν ψηφίσματα όπως εκείνο το επαίσχυντο, που εξίσωνε το Ναζισμό με τον Κομμουνισμό! 

Διαβάστε τη συνέχεια »

_82879998_vdayputinchineseap

Ο Πούτιν δεν είναι ένας ακόμα μεγάλος ηγέτης Ιμπεριαλιστής per se αν και εκπρόσωπος και εξισορροπιστής της σάπιας ρωσικής καπιταλιστικής ολιγαρχίας -να μην το ξεχνάμε και αυτό – γιατί αναγκάζεται σε συνεχή άμυνα από τους ωμούς όρους συσχετισμού δύναμης απέναντι στον κακοήθη και ακραία επιθετικό δυτικό ισχυρότερο ιμπεριαλισμό. Επίσης είναι δεσμευμένος και από την πολυετή σοβιετική παράδοση επί ΕΣΣΔ που έχει αφήσει το ισχυρό αποτύπωμα της στο Ρωσικό λαό και κυρίως στο Ρωσικό κράτος και στη στρατηγική που ακολουθεί. Όχι πως παίζει σημαντικό ρόλο σήμερα κάποια αληθινή ισχυρή σοσιαλιστική ιδεολογία στην Ρωσία, αλλά τα κράτη και οι διαμορφωμένοι ιστορικά θεσμοί εντός τους έχουν ιστορική “μνήμη” και διαμορφωμένες “νοοτροπίες”. Η Ρωσία επίσης ήταν πάντα μια πιο εσωστρεφής και περιφερειακή μεγάλη δύναμη και αυτό βασίζεται και σε μια γεωπολιτική και γεωγραφική πραγματικότητα μιας τεράστιας χώρας-”ηπείρου”, στην οποία πάτησε και το -υπό συνεχή διαμόρφωση- σοσιαλιστικό καθεστώς και αναπτύχθηκε ως απομονωμένο σε ένα παγκόσμιο εχθρικό περιβάλλον για σημαντικό χρονικό διαστήμα.

Στις ενδο-ιμπεριαλιστικές διαμάχες σαφώς η Ρωσία εντάσσεται στην αλυσίδα (ή πλέγμα) των μεγάλων ανταγωνιζόμενων ιμπεριαλιστικών χωρών, σαφώς ψηλά σε μια νοητή πυραμίδα -όχι όμως στην κορυφή της. Αλλά σε αυτή τη διαμάχη ο ρόλος της είναι με ένα παράδοξο και έμμεσο τρόπο “θετικός”. Μια και οφείλουμε να ζητάμε και να επιδιώκουμε όσο μπορούμε πάντα, να μην υπάρχει ένας κυρίαρχος πανίσχυρος πόλος που θα σαρώσει τα πάντα επιβάλλοντας μια μόνιμη Pax (Americana εδώ αναγκαστικά) φόβου και πλήρους υποταγής-και είναι οι ΗΠΑ που επιδιώκουν ξεκάθαρα αυτό το ρόλο εδώ και δεκαετίες- αλλά μια “ισορροπία” εν μέσω μιας συνεχούς “ήπιας και συγκρατημένης» ισοβαρούς σύγκρουσης σε μια μόνιμα άλυτη ιμπεριαλιστική «εξίσωση». Που σε μια απότομη πολιτική και οικονομική κατάρρευση στο -ασαφές- μέλλον μπορεί και να μετατραπεί και σε σοσιαλιστική επανάσταση ή έστω σε μια ριζοσπαστική φιλολαϊκή ανατροπή προς τα αριστερά σε κάποια (ή κάποιες) μεγάλη ιμπεριαλιστική χώρα. Πάντα με γνώμονα για την όποια τακτική και στρατηγική, τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των συμμάχων της στα λαϊκά στρώματα, οι οποίοι συναθροιζόμενοι στη σημερινή φάση του παγκόσμιου καπιταλισμού με την συνεχή διάλυση της “μεσαίας τάξης” είναι, τουλάχιστον εν δυνάμει, σαφώς η μεγάλη πλειοψηφία σε όλο και πιο πολλές χώρες της ιμπεριαλιστικής αλυσίδας.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Βραζιλία | Πάνω από 40 εκατομμύρια απορρίπτουν την εκλογική φάρσα! Η μεγαλύτερη αποχή στην ιστορία της χώρας! *

  Η αποχή και η απογοήτευση είναι στην πραγματικότητα οι νικητές της σκληρής κατά τ΄άλλα εκλογικής αναμέτρησης στη Βραζιλία, ανάμεσα στον νοσταλγό της βραζιλιάνικης χούντας, «αντισυστημικό», ακραία νεοφιλελεύθερο, Μπολσονάρου και τον ηγέτη του κόμματος των εργατών Φερνάντου Αντάτζι, διάδοχο της Ρούσεφ και του Λούλα στην ηγεσία του  σοσιαλδημοκρατικού κόμματος.

 Είναι η αποχή και η απογοήτευση εκατομμυρίων λαϊκών ανθρώπων από την μακρόχρονη σοσιαλνεοφιλελεύθερη διακυβέρνηση ενός κόμματος που ήρθε για άλλα κι άλλα μας έφερε, όπως και ο καθ΄ημάς ΣΥΡΙΖΑ. Ένα κόμμα με καταβολές στην επαναστατική Διαβάστε τη συνέχεια »

usa-ship-1-e1536846398401.jpeg

 

  Οι φετινές κινητοποιήσεις στη Δ.Ε.Θ. ανήκουν σε δύο διαφορετικές κατηγορίες. Είναι οι συνηθισμένες κινητοποιήσεις μιας διασπασμένης Αριστεράς, που έχουν πάρει τον τελετουργικό χαρακτήρα ενός ετήσιου ραντεβού. Μιας Αριστεράς που ενώ διεκδικεί τα αυτονόητα παίζει μπάλα με τρεις, τέσσερεις ομάδες ενάντια στην αντίπαλη ομάδα. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκει η διαδήλωση – συλλαλητήριο για τη Μακεδονία. Η κατάσταση στην Αριστερά είναι λίγο πολύ γνωστή. Το ενδιαφέρον στράφηκε στην πορεία των μακεδονικών σωματείων.

  Τα μακεδονικά σωματεία είχαν εκδόσει τρία προσκλητήρια με σημείο συνάντησης το σήμα κατατεθέν τέτοιου είδους συγκεντρώσεων, το Λευκό Πύργο. Οι πρωταγωνιστές λίγο ως πολύ γνωστοί, εργολάβοι του εθνικισμού και της θρησκοληψίας, γραφικοί επίδοξοι πολιτευτές και εθνοσωτήρες, τηλεπερσόνες, Χρυσαυγή. Ο «λαός», μια μεσαία τάξη που σηκώθηκε από τον καναπέ, πήρε την πλαστική σημαία και κατέβηκε στην παραλία (ή ανέβηκε από την υπόλοιπη Ελλάδα) με τη γυναίκα και τα παιδιά. Μια μεσαία τάξη που χτυπήθηκε σκληρά οχτώ χρόνια από τα μνημόνια δεξιά, κεντρώα και «αριστερά».

  Πολύ λιγότεροι από τα πρώτα συλλαλητήρια του Γενάρη, ωστόσο μαζικοί και υπολογίσιμοι. Υπολογίσιμοι από ποιον; Τα κανάλια, κυβερνητικά και αντικυβερνητικά τους έθαψαν. Δημοσιογράφος της κυβερνητικής Αυγής βγήκε και τους βάφτισε «φέϊκ νιουζ». Η Ν.Δ. απούσα. Ο Σαμαράς απών. Ο Λεβέντης απών. Ο Θεοδωράκης απών. Νομίζω ότι ούτε η κοινοβουλευτική ομάδα της Χρυσαυγής ήταν στο συλλαλητήριο. Διαβάστε τη συνέχεια »

εαμ2.jpg

  Χτες το βράδυ σκοτώθηκε από εκρηκτικό μηχανισμό ο ηγέτης της λαϊκής δημοκρατίας του Ντονέτσκ, Αλεξάντερ Ζαχαρτσένκο, στην καφετέρια Σέπαρ. Ο Αλεξάντερ ήταν δικός μας άνθρωπος και η θλίψη μας είναι βαθιά. Λέμε ότι η ιστορικές συνθήκες γεννούν τους ηγέτες αλλά οι μεγάλοι άνθρωποι είναι προϊόν της δικής τους απόφασης να συναντηθούν με την ιστορία, αυτό που οι ίδιοι σεμνά χαρακτηρίζουν καθήκον. Πιστεύω ότι είναι καθοριστική η ύπαρξη ή η μη ύπαρξη κάποιων ανθρώπων στο τιμόνι μιας υπόθεσης, ασχέτως αν υπάρχουν αυτοί που θα συνεχίσουν τον αγώνα. Τέτοιος άνθρωπος ήταν ο Αλεξάντερ.

Διαβάστε τη συνέχεια »

old-farmhouse-2535919_960_720

 Η τακτική της κυβέρνησης για γιορτές και πανηγύρια, με αφορμή την τυπική λήξη του προγράμματος στήριξης, μπορεί να «κάηκε» μαζί με το Μάτι και την Ανατολική Αττική,  είχε  όμως ουρά ανασχηματισμό, με το βλέμμα στραμμένο στις βουλευτικές εκλογές, πιθανότατα, το Μάη του΄19.

 Μετά την υπόσχεση παροχών από την Ιθάκη, ο πρωθυπουργός, κ. Α. Τσίπρας επιδιώκει την διάταξη των δυνάμεων του μπροστά στο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών τον επόμενο Μάη. Ο κύριος εχθρός του προβάλλει η Ν.Δ. του Κυριάκου Μητσοτάκη.  Γιαυτό και «ανασχηματίζει» την κυβέρνησή του με επικοινωνιακό στόχο την προσέγγιση των κεντρώων ψηφοφόρων. Προβάλλει  σαν πιο «ήρεμη και φερέγγυα» δύναμη από την Ν.Δ. με αντιπρόεδρο τον «φωνακλά», «ακροδεξιό» Άδωνι Γεωργιάδη. Έτσι εξηγείται η «περίεργη» υπουργοποίηση της κ. Κατερίνας Παπακώστα.

Διαβάστε τη συνέχεια »

  Πριν δυο μέρες είχαμε δύο επετείους. Στις 23 Αυγούστου 1939 υπογράφηκε ανάμεσα στη Ναζιστική Γερμανία και τη Σοβιετική Ένωση σύμφωνο μη επίθεσης και οικονομικής συνεργασίας που συνοδευόταν από μυστικούς όρους. Το σύμφωνο αυτό έμεινε στην ιστορία γνωστό με το όνομα των υπουργών εξωτερικών των δύο χωρών που το επεξεργάστηκαν και το υπέγραψαν, σύμφωνο Μόλοτωφ – Ρίμπεντροπ.

 Στις 23 Αυγούστου 1942 είναι η δεύτερη επέτειος, όταν η μάχη του Στάλινγκραντ μπαίνει στην πιο κρίσιμη και αποφασιστική της φάση: ο κόσμος παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα την ηρωϊκή αντίσταση των Σοβιετικών πλέον μέσα στην πόλη, συνοικία τη συνοικία, δρόμο το δρόμο, χτίριο το χτίριο. όροφο τον όροφο με τελευταία γραμμή άμυνας το μεγάλο ποτάμι.Αν ο «πολιτικός τους πολιτισμός» σεβόταν τις «δημοκρατικές τους παραδόσεις» θα τιμούσε αυτή την τραγική μέρα ως ημέρα αντίστασης στο Ναζισμό. Δυστυχώς η Ευρωπαϊκή Ένωση επέλεξε να καθιερώσει την 23 Αυγούστου σαν   «Ευρωπαϊκή ημέρα μνήμης» κατά του Ναζισμού και του Κομμουνισμού με τη δικαιολογία ότι το σύμφωνο που υπογράφηκε αυτή τη μέρα άνοιξε το δρόμο στο δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και στο διαμοιρασμό της Ανατολικής Ευρώπης από τα δύο «εξίσου βάρβαρα και απεχθή ολοκληρωτικά καθεστώτα».
Διαβάστε τη συνέχεια »

Αρέσει σε %d bloggers: