Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘ΑΡΙΣΤΕΡΑ’ Category

“Να λύσουμε το πάθος στην πράξη”, του Θανάση Σκαμνάκη

Η πρόταση που ακολουθεί προϋποθέτει την ορθότητα μιας θεωρητικής παραδοχής: η Αριστερά, από την μεγαλύτερη, οργανωτικά και εκλογικά, συνιστώσα της το ΚΚΕ, μέχρι και τις πιο «αμελητέες» εκδοχές της, το ΕΕΚ και την ΟΚΔΕ, αφού περάσουμε από τις υπολογίσιμες ΑΝΤΑΡΣΥΑ ( ή ΑΝΤΑΡΣΙΑ) και την ΛΑΕ, όλες λοιπόν οι οργανωμένες δυνάμεις της Αριστεράς δεν είναι παρά οι μηχανισμοί της. Ας μου επιτραπεί να μην κατατάξω στην Αριστερά τον ΣΥΡΙΖΑ, όχι λόγω του ρεφορμιστικού και τυχοδιωκτικού παρελθόντος του, όσο λόγω του αδιαμφισβήτητου φιλοκαπιταλιστικού και φιλοϊμπερια-λιστικού παρόντος του. Επίσης δεν νομίζω ότι μπορούν να συγκαταλεχθούν στην Αριστερά η ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, το ΜΕΡΑ25 και το ΕΠΑΜ καθώς από τις διακηρυγμένες αρχές τους κατατάσσονται στον μεσαίο κοινωνικά χώρο και τα πολιτικά τους προτάγματα δεν είναι σοσιαλιστικά.

Και τι εννοώ με αυτό το η Αριστερά δεν είναι παρά οι μηχανισμοί της; Εκλογικοί μηχανισμοί – γραφειοκρατία – κομματικοί υπάλληλοι – επαγγελματικά στελέχη; Όλα αυτά αλλά και κάτι πολύ – πολύ σημαντικότερο. Ο Α. Γκράμσι προσδιόριζε ότι η πολιτική πράξη – που διαμεσολαβείται από τα πολιτικά κόμματα- απαιτεί τρία συστατικά: την ηγεσία, τα ενδιάμεσα στελέχη και τους οπαδούς. Μηχανισμό λοιπόν αποκαλώ τα ενδιάμεσα στελέχη. (περισσότερα…)

Advertisements

Read Full Post »

 

Ο κόσμος της Αριστεράς, σε όποιο συλλογικό υποκείμενο και εάν (ή δεν) ανήκει, ότι και εάν ψήφισε (ή δεν ψήφισε), είναι, από προχθές βράδυ, μουδιασμένος. Ή απογοητευμένος ή και τρομαγμένος. Το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν ένα ισχυρό shock!

Α: Είναι ο Λαός ένα Τέρας;

Διαβάζοντας σχόλια και ανακοινώσεις αναρωτιέσαι:  Άραγε μεταμορφώθηκε η ελληνική κοινωνία σε ένα (ακρο)δεξιό τέρας, με μνήμη χρυσόψαρου, που επιλέγει για σωτηρία την οικογένεια Μητσοτάκη, για ευρωβουλευτές τον Γεωργούλη και τον Λαγό, για δημάρχους νονούς της Μαφίας, δίνει ανάσα ζωής στο κόμμα των Τσοχατζόπουλων, βάζει στην ευρωβουλή ένα πλασιέ χειρόγραφων του Ιησού, ενώ, από την άλλη, περιορίζει την επιρροή του «εμείς σας τα λέγαμε» ΚΚΕ, εξαφανίζει τη «τίμια» ΛΑΕ και τους «μοναδικούς αντάρτες» της ΑΝΤΑΡΣΥΑ τους βάζει πιο κάτω από το κόμμα του Ψηνάκη;

Που πήγε, άραγε, εκείνη η κοινωνία που από το 2010 έως το 2015 έβγαινε κατά εκατοντάδες χιλιάδες στις πλατείες και τις απεργίες ή έστελνε μήνυμα ανυπακοής στην Ευρώπη, με το δημοψήφισμα;

Αχάριστοι, ηλίθιοι, νεοφιλελέδες, φασίστες, ρατσιστές και άλλες τέτοιες κατηγορίες (υπο)πολιτών κυκλοφορούσαν, πλειοψηφικά, ανάμεσά μας και δεν το είχαμε καταλάβει; Θλίψη, θλίψη, θλίψη!(;)

Ή μήπως δεν είναι ακριβώς έτσι; (περισσότερα…)

Read Full Post »

Αποτέλεσμα εικόνας για πασοκ πλαστικα σημαιάκια

 Πιστεύω πως ενόψει του δεύτερου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών πρέπει να συζητήσουμε κάποια θεμελιώδη πράγματα ως πολιτικά όντα. Στην Αριστερά στην οποία δεν συγκαταλέγω τον ΣΥΡΙΖΑ, διαμορφώνονται δύο στάσεις. Πρώτον το ΚΚΕ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η ΛΑΕ στηρίζουν τους πέντε υποψήφιους δήμαρχους της Λαϊκής Συσπείρωσης (πρόσκειται στο ΚΚΕ ) που πέρασαν στο δεύτερο γύρο. Δεύτερη στάση είναι η λεγόμενη στάση της ψήφου κατά συνείδηση, κυρίως σε περιπτώσεις όπου οι δύο πλευρές ανήκουν σε συστημικές δυνάμεις ( ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ κλπ ). Στην ψήφο κατά συνείδηση δεν μπορούμε να συμπεριλάβουμε τη στάση του ΚΚΕ, της πλευράς της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που πρόσκειται στο ΝΑΡ, του μ-λ χώρου, καθώς και άλλων μικρότερων συνιστωσών της Αριστεράς που έχουν κομμουνιστική αναφορά.

 Είναι ολοφάνερο ότι τόσο ο πρώτος όσο και δεύτερος γύρος των αυτοδιοικητικών εκλογών ( κυρίως ο δεύτερος ) χρησιμοποιήθηκαν και θα ξαναχρησιμοποιηθούν σαν εργαλεία για την εξαγωγή  συμπερασμάτων δημοσκοπικού χαρακτήρα.  Όταν μάλιστα βρισκόμαστε ένα μήνα πριν τις κοινοβουλευτικές εκλογές είναι πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η προεκλογική συγκυρία τις επιβάλλει σαν πολιτικά όπλα πρώτου μεγέθους. Βεβαίως δεν πρέπει καθόλου να υποτιμάται ο αυτόνομος ρόλος των τοπικών εκλογών καθώς οι νικητές της επαύριον ή και της προηγούμενης Κυριακής θα κληθούν να διαχειριστούν τεράστια κρατικά κονδύλια, κυρίως κοινοτικής προέλευσης, προς όφελος φυσικά του μεγάλου κεφαλαίου και των ξένων επενδυτών.

 Η πολιτική ως συνέχεια του πολέμου με άλλα μέσα, σε μια αντιστροφή του περίφημου «ο πόλεμος είναι η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα» που αποδίδεται στο Λένιν,  επιβάλλει όπως λέει και ο νόμος του Σόλωνα στην επικεφαλίδα του άρθρου, να παίρνει ο πολίτης θέση ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα της εμφύλιας διαμάχης. Στην περίπτωση μας όμως διαμορφώνεται από τις δύο πλευρές μια καρικατούρα εμφυλίου. Όχι ότι δεν έχει σημασία για τα δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα ποιος θα διαχειριστεί την εξουσία και τα οφέλη που απορρέουν από την διαχείρισή της. Οι εμφύλιοι όμως δεν γίνονται για την διαχείριση της εξουσίας αλλά για την αποκλειστική κατοχή της! (περισσότερα…)

Read Full Post »

 

alexander725

 Ολοκληρώθηκε ακόμη μια πράξη αυτού που αποτελεί το πρώτο μεταμοντέρνο πραξικόπημα στην σύγχρονη ελληνική ιστορία, μία εκδοχή της Αριστεράς, ο ΣΥΡΙΖΑ, ως ο καλύτερος διαχειριστής των συμφερόντων του Ιμπεριαλισμού στη χώρα μας. Ψηφίστηκε από την Ελληνική Βουλή με 153 ψήφους η εισδοχή της ¨Βόρειας Μακεδονίας¨ στο ΝΑΤΟ.

 Επειδή όμως στον τίτλο μιλάω για αυτοκριτική και επαναπροσανατολισμό πρέπει να  εξηγηθώ. Μετά το 2000 άρχισα να αντιλαμβάνομαι την πολιτική με όρους πραγματιστικούς. Κάνω πολιτική σήμαινε κάνω αποτελεσματική πολιτική, πολιτική που
παράγει ιδεολογικές μεταβολές στο κοινωνικό σώμα και αλλαγή πολιτικών συσχετισμών. (περισσότερα…)

Read Full Post »

  Φίλες και φίλοι, σύντροφοι και συντρόφισσες, θα δεχτούμε να συμμετάσχουμε σ΄αυτές τις ευρωεκλογές για μια τέτοια Ευρωβουλή;
  Πιστεύω πως όλα έχουν και τα όρια τους. Δεν φτάνει που αυτό το μαγαζάκι χρησιμεύει ως φύλο συκής για το περίφημο δημοκρατικό έλλειμμα της Ε.Ε.! Την Ε.Ε. στην οποία αποφασίζουν σχεδόν για τα πάντα θεσμοί ανεξέλεγκτοι από τους πολίτες, όπως η Ε.Κ.Τ., η Κο-μισιόν, το Γιούρογκρουπ και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Θεσμοί στους οποίους κυριαρχούν οι μεγάλες χώρες και βεβαίως υπερισχύουν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου και των πολυεθνικών.
  Η Ευρωβουλή χρησιμεύει σχεδόν μόνο για να βγάζει ψηφίσματα και να εκλέγει τον Πρόεδρο της Ε.Ε.. Οι ευρωβουλευτές είναι  φιμωμένοι καθώς τους επιτρέπεται να μιλήσουν μόνο για δυο ολόκληρα λεπτά κι αυτό δια ροπάλου. Η Ευρωβουλή είναι συνήθως αδειανή εκτός κι αν πρόκειται να βγουν ψηφίσματα όπως εκείνο το επαίσχυντο, που εξίσωνε το Ναζισμό με τον Κομμουνισμό! 

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Βραζιλία | Πάνω από 40 εκατομμύρια απορρίπτουν την εκλογική φάρσα! Η μεγαλύτερη αποχή στην ιστορία της χώρας! *

  Η αποχή και η απογοήτευση είναι στην πραγματικότητα οι νικητές της σκληρής κατά τ΄άλλα εκλογικής αναμέτρησης στη Βραζιλία, ανάμεσα στον νοσταλγό της βραζιλιάνικης χούντας, «αντισυστημικό», ακραία νεοφιλελεύθερο, Μπολσονάρου και τον ηγέτη του κόμματος των εργατών Φερνάντου Αντάτζι, διάδοχο της Ρούσεφ και του Λούλα στην ηγεσία του  σοσιαλδημοκρατικού κόμματος.

 Είναι η αποχή και η απογοήτευση εκατομμυρίων λαϊκών ανθρώπων από την μακρόχρονη σοσιαλνεοφιλελεύθερη διακυβέρνηση ενός κόμματος που ήρθε για άλλα κι άλλα μας έφερε, όπως και ο καθ΄ημάς ΣΥΡΙΖΑ. Ένα κόμμα με καταβολές στην επαναστατική (περισσότερα…)

Read Full Post »

usa-ship-1-e1536846398401.jpeg

 

  Οι φετινές κινητοποιήσεις στη Δ.Ε.Θ. ανήκουν σε δύο διαφορετικές κατηγορίες. Είναι οι συνηθισμένες κινητοποιήσεις μιας διασπασμένης Αριστεράς, που έχουν πάρει τον τελετουργικό χαρακτήρα ενός ετήσιου ραντεβού. Μιας Αριστεράς που ενώ διεκδικεί τα αυτονόητα παίζει μπάλα με τρεις, τέσσερεις ομάδες ενάντια στην αντίπαλη ομάδα. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκει η διαδήλωση – συλλαλητήριο για τη Μακεδονία. Η κατάσταση στην Αριστερά είναι λίγο πολύ γνωστή. Το ενδιαφέρον στράφηκε στην πορεία των μακεδονικών σωματείων.

  Τα μακεδονικά σωματεία είχαν εκδόσει τρία προσκλητήρια με σημείο συνάντησης το σήμα κατατεθέν τέτοιου είδους συγκεντρώσεων, το Λευκό Πύργο. Οι πρωταγωνιστές λίγο ως πολύ γνωστοί, εργολάβοι του εθνικισμού και της θρησκοληψίας, γραφικοί επίδοξοι πολιτευτές και εθνοσωτήρες, τηλεπερσόνες, Χρυσαυγή. Ο «λαός», μια μεσαία τάξη που σηκώθηκε από τον καναπέ, πήρε την πλαστική σημαία και κατέβηκε στην παραλία (ή ανέβηκε από την υπόλοιπη Ελλάδα) με τη γυναίκα και τα παιδιά. Μια μεσαία τάξη που χτυπήθηκε σκληρά οχτώ χρόνια από τα μνημόνια δεξιά, κεντρώα και «αριστερά».

  Πολύ λιγότεροι από τα πρώτα συλλαλητήρια του Γενάρη, ωστόσο μαζικοί και υπολογίσιμοι. Υπολογίσιμοι από ποιον; Τα κανάλια, κυβερνητικά και αντικυβερνητικά τους έθαψαν. Δημοσιογράφος της κυβερνητικής Αυγής βγήκε και τους βάφτισε «φέϊκ νιουζ». Η Ν.Δ. απούσα. Ο Σαμαράς απών. Ο Λεβέντης απών. Ο Θεοδωράκης απών. Νομίζω ότι ούτε η κοινοβουλευτική ομάδα της Χρυσαυγής ήταν στο συλλαλητήριο. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Αρέσει σε %d bloggers: