Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘ΔΙΕΘΝΗ’ Category

H ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων και η εκβιομηχάνιση ήταν το μάντρα του καθεστώτος της ΕΣΣΔ, σε ένα πλαίσιο σοσιαλιστικής ισότητας (σαφώς πολύ μεγαλύτερης από πριν) και «απελευθέρωσης» της εργασίας ως παραγωγικής δύναμης, δεν ήταν η πλήρης απελευθέρωση του ανθρώπινου υποκειμένου και ας ήταν και αυτό στα ειλικρινώς διακηρυγμένα προτάγματα, αλλά αδύνατο να γίνει τότε. Η ίδια η «φυσικά τάξη πραγμάτων» τότε με την δυναμική ανάδυση και κυριαρχία της τεχνικής και της τεχνολογικής παραγωγής οδηγούσε εκεί ως το κυρίαρχο Ιστορικό πλαίσιο. Και μάλιστα σε ένα πλαίσιο ανταγωνισμού ζωής και θανάτου με τις καπιταλιστικές χώρες σε αυτό ακριβώς στο πεδίο, στην παραγωγή και στην τεχνική.

Κανένα κομμουνιστικό κόμμα όπως και να ήταν εσωτερικά και ιδεολογικά συγκροτημένο και όποια αλληλεπίδραση να είχε με τις μάζες δεν νομίζω ότι μπορούσε να αγνοήσει και να προσπαθήσει να «αλλάξει» τις Ιστορικές δυνάμεις, χωρίς να υποστεί αφανισμό το ίδιο και το πρόταγμα του.

Άρα ένα καθεστώς πραγμάτων στην ΕΣΣΔ που θα συνέχιζε να υπάρχει και να παίζει αληθινό ρόλο (επαναστατικό και ενάντια στον καπιταλισμό) στο παγκόσμιο παιχνίδι των ιδεολογικών και υλικών διεθνών ανταγωνισμών του παγκόσμιου καπιταλισμού, θα κατέληγε στον παραγωγισμό, στην πειθαρχία και στην ιεραρχία, που θα έδιναν αποτελέσματα στα ιστορικά τότε επίδικα. (περισσότερα…)

Read Full Post »

«Είστε ελεύθεροι να κάνετε ότι θέλετε, αλλά θα ψηφίσετε Μακρόν.» (δεν είναι πλήρως ακριβής μετάφραση αλλά στάνταρ το μήνυμα είναι αυτό).

Πλουραλισμός γνήσιος με το κιλό, με νεοφίλ επιτελικό υπάλληλο των τραπεζών Μακρόν ή ακροδεξιά ψευδοαντισυστημική φαρισαία Λεπέν και «αληθινή ελευθερία επιλογών» στην σημερινή καπιταλιστική μεταδημοκρατία.

Αναγνωρίζω όμως ότι ο Μακρόν είναι ειλικρινής. Ειλικρινής νεοφιλ και φανατικός υπηρέτης των πολυεθνικών και τραπεζών. Η Λεπέν απλώς θα μετατραπεί και ανοιχτά σε κάτι τέτοιο με «φυσικό τρόπο», ετεροχρονισμένα άμα πάρει ποτέ την εξουσία.

Γιατί αυτό να του δίνει όμως έστω και ένα γραμμάριο που θα γέρνει την ζυγαριά υπέρ του; Όταν κάποιος πρέπει να δει ότι όλο αυτό είναι ένας στημένος αδιέξοδος φαύλος κύκλος με συγκεκριμένες «επιλογές» πάντα κακές και είναι μόνο εγκλωβισμός η όποια ποιοτική και ποσοτική ανάλυση των διαφορών, των 2 συνδεδεμένων τμημάτων αυτού του αδιέξοδου, που είναι αναγκαία το ένα για το άλλο και επιφανειακά μόνο διαφορετικά. Όπως και το ότι το να «διαλέξει» ο Γαλλικός λαός με κλειστή μύτη απλώς τον βάζει βαθύτερα και πιο μόνιμα σε αυτό το αδιέξοδο.

Η Λεπέν έχει βέβαια και το μπόνους «προσόν» τη σημαία του «πολιτισμικού» ρατσισμού (που εξάλλου ενδημικός ήταν και είναι ειδικά στις πρώην πρόσφατα ιμπεριαλιστικές χώρες απλώς καλά κρυμμένος). Αλλά αυτός υπάρχει και θεριεύει λόγω του καπιταλισμού, του ιμπεριαλισμού και των παραγώγων τους που είναι φτώχεια, περιθωριοποίηση, πόλεμος, συνεχιζόμενη κατάρρευση του κοινωνικού κράτους για τους πολλούς (γιατί για τους λίγους ισχυρούς μια χαρά πάντα θα υπάρχει κράτος μια και αυτοί είναι μέρος του, το πιο βαθύ).

Σε όλα τα παραπάνω εντάσσεται μια χαρά ο ιδεολογικά κακοήθης «ριζοσπαστικός» ισλαμισμός εκπορευόμενος κυρίως από τις πετρομοναρχίες του κόλπου. Μια χαρά εντάσσεται στα φαινόμενα καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός, όπου με μανδύα και ξέπλυμα τη θρησκεία κάνουν τα πάντα να αυξήσουν την δύναμη και την επιρροή τους οι εκεί πάμπλουτες ελίτ, που συνδετικός τους κρίκος είναι το αίμα και η παράδοση αλλά ο τρόπος οικονομικής παραγωγής και κυριαρχίας καπιταλιστικότατος. Αδιάφορο και αν πιστεύουν οι εκεί ελίτ στα αλήθεια τις θρησκευτικές παραληρηματικές παπαριές που ταΐζουν περιθωριοποιημένους για να τους στρατολογήσουν, μαζί με λεφτά «φιλανθρωπίας» στις χώρες τους ή στην Ευρώπη, μια και πρόκειται για ιδεολογικό μηχανισμό. Που είναι ίδιος είτε πιστεύουν είτε δεν πιστεύουν όσοι έχουν τη εξουσία και σημασία έχει να πιστεύουν οι από κάτω. *

Επίσης δεν χρειάζεται την Λεπέν ο ρατσισμός για να θεριέψει. Τι θα κάνει η Λεπέν θα τον θεσμοθετήσει και επίσημα; Λες και ανεπίσημα δεν είναι υπαρκτός μια χαρά ως μια ακόμα «φυσική πραγματικότητα» του σημερινού καπιταλισμού. Να πούμε βέβαια ότι από τα μαθήματα της Ιστορίας ξέρουμε ότι ο ανοιχτά θεσμικός ρατσισμός θα είναι χειρότερος από τον ύπουλο της «φυσικής κατάστασης των πραγμάτων», αλλά αυτό δεν είναι στην τωρινή στρατηγική και τακτική των καπιταλιστικών ελίτ.

Άμα γίνει και αυτό αναγκαίο (αυτοδιάλυση-διάλυση της «πατρίδας μας» Ε.Ε. , ένταση ιμπεριαλιστικών πολέμων και τρομοκρατίας σε βαθμό που ίσως δεν φανταζόμαστε κτλ) θα βγάλουν την Λεπέν από τη θέση «η πιο κακή επιλογή» και από τη θέση του «κυνηγημένου» και μπορεί στο μέλλον να είναι αυτή στην θέση του Μακρόν -λίγο να αλλάξει τη ρητορεία της η Λεπέν ακόμα, λίγο που θα διαγνωσθούν και άλλες κρίσιμες «αναγκαιότητες»- και θα διαβάζουμε «κάντε ότι νομίζετε αλλά πζηφίστε Λεπέν να σωθεί η Γαλλία»

*Αν και πιστεύω ότι οι πετρομοναρχίες του κόλπου και ειδικά η Σαουδική Αραβία γνωρίζοντας ότι είναι ως πολιτικά και ιδεολογικά καθεστώτα καταδικασμένα να καταρρεύσουν στο μέλλον, προσπαθούν να εξάγουν την κρίση τους όπου μπορούν έξω από τις ίδιες τις χώρες τους και να προκαλέσουν όσο γίνεται μεγαλύτερο χάος εκτός των χωρών τους, θεωρώντας ότι αυτό θα παρατείνει επ’αόριστο την παραμονή τους στην εξουσία.

Read Full Post »

ΠΗΓΗ: Lefteria (news)

Στις 11 Μάρτη ο Αλεξέϊ Άλμπου παραχώρησε συνέντευξη στον Λ.Κ. από την Αντιφασιστική Καμπάνια Αλληλεγγύης για την Ουκρανία και το Ντονμπάς, στα πλαίσια της επίσκεψής του στην Αθήνα και μία μέρα μετά την μαζική εκδήλωση που διοργάνωσε στο Πολυτεχνείο η οργάνωση «Ταξική Αντεπίθεση».

Ο Αλεξέϊ Άλμπου είναι μέλος του Περιφερειακού Συμβουλίου της Οδησσού και συντονιστής της οργάνωσης «Μπορότμπα»[1] στην περιοχή της Οδησσού.

Ήταν ως το 2011 επικεφαλής της περιφερειακής οργάνωσης της Ουκρανικής Κομσομόλ και στέλεχος του Κ.Κ. Ουκρανίας, από όπου διαγράφτηκε λόγω διαφωνιών με την ηγεσία. Από το 2011 είναι στέλεχος της «Μποροτμπά».

1-albu (1)

Ιδρυτικό μέλος του αντιφασιστικού και αντικαπιταλιστικού κινήματος στην Οδησσό.

Ένας από τους επιζώντες της σφαγής στο Σπίτι των Συνδικάτων στις 2 Μάη, όπου οι φασίστες δολοφόνησαν τουλάχιστον 48 ακτιβιστές της αντίστασης της Οδησσού.

Καμπάνια:    Πόσο ισχυρό ήταν το αντιφασιστικό κίνημα στην Οδησσό πριν τα αιματηρά γεγονότα της δεύτερης Μαΐου του 2014;

Μετά πραξικόπημα του Μαϊντάν, κλιμακώθηκε η βία κατά των αντιφασιστών στην Οδησσό, καθώς και στην υπόλοιπη χώρα. Όμως, παρά την καταστολή, η αντίσταση της Οδησσού κατάφερε να οργανώσει μια μαζική διαδήλωση την Πρωτομαγιά. Ωστόσο, όταν η επόμενη μέρα ήρθαν οργανωμένες φασιστικές ομάδες του «Δεξιού Τομέα», της λεγόμενης «αυτοάμυνας» του Ευρωμαϊντάν και των ποδοσφαιρικών κλαμπ, πολύ λίγοι αντιφασίστες ήταν διατεθειμένοι να αντισταθούν. Κατά συνέπεια, φαίνεται ότι η δική μας πλευρά νικήθηκε εύκολα, σε αντίθεση με το Ντονμπάς, όπου το αντιμαϊντάν κίνημα νίκησε. Ποιες ήταν οι αδυναμίες των αντιφασιστών στην Οδησσό και ποιοι είναι οι λόγοι της επιτυχίας στо Ντονμπάς;

А. Άλμπου:  Η μεγάλη πλειοψηφία στην Οδησσό και στα νοτιοανατολικά πήρε από την πρώτη στιγμή θέση ενάντια στο νέο καθεστώς νεοφιλελεύθερων εθνικιστών, ακροδεξιών και φασιστών που εγκαθιδρύθηκε στο Κίεβο μετά το πραξικόπημα του Μαϊντάν. Η λαϊκή θέληση εκφράστηκε και στους δρόμους με μαζικές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις ήδη από τον Μάρτιο. Όμως υπήρχε σοβαρό πρόβλημα συντονισμού των πολιτικών δυνάμεων που συμμετείχαν. Αυτό δημιουργούσε κατάσταση αποδιοργάνωσης. Επίσης, το κίνημα αυτό περιορίστηκε στην ειρηνική διαμαρτυρία  και δεν εξέτασε σοβαρά την οργάνωση της δυναμικής αντιπαράθεσης με το καθεστώς και τους φασίστες που έπαιζαν το ρόλο της δύναμης κρούσης εκεί που η επίσημη εξουσία δεν μπορούσε να το κάνει.

Έτσι, στις 2 Μάη 2014, όταν 2.500 περίπου εθνικιστές και φασίστες κατέφτασαν στην Οδησσό από διάφορες περιοχές της Ουκρανίας για μια υποτίθεται «πορεία για την ενότητα της Ουκρανίας», οι περισσότεροι που διαδήλωναν την προηγούμενη μέρα επέλεξαν είτε να φύγουν από το κέντρο της πόλης ή απλώς να μην εμφανιστούν στους δρόμους, καθώς δεν ήταν προετοιμασμένοι για μια δυναμική αντιπαράθεση, αλλά ούτε και περίμεναν να συμβεί αυτό που θα ακολουθούσε. Στην εθνικιστική διαδήλωση που εξελίχθηκε σε πογκρόμ αντιφρονούντων και στη σφαγή που ακολούθησε συμμετείχαν μαχητές του «Δεξιού Τομέα», της «Αυτοάμυνας του Ευρωμαϊντάν», καθώς και μέλη ποδοσφαιρικών κλαμπ που στην πλειονότητά τους ελέγχονται από τους νεοναζί. Ήταν καλά προετοιμασμένοι και εξοπλισμένοι. Στόχος τους ήταν η φυσική εξόντωση του κινήματος αντίστασης της Οδησσού.

2-nazi-paramilitaersΝαζί παραστρατιωτικοί λίγο πριν ξεκινήσει η «πορεία για την ενότητα της Ουκρανίας»

 

Εγώ μαζί με άλλους συντρόφους βρισκόμουν στην κατασκήνωση του κινήματος αντίστασης της Οδησσού στο Κουλίκοβο Πόλιε, έξω από το Σπίτι των Συνδικάτων, καθώς υπήρχαν φήμες ήδη από τις προηγούμενες μέρες ότι η κατασκήνωση θα δεχτεί επίθεση. Στο κέντρο της πόλης, μετά από μια προβοκάτσια με πυροβολισμούς από τις γραμμές των φασιστών προς τους αντιδιαδηλωτές, ακολούθησαν συγκρούσεις. Αμέσως μετά, η εθνικιστική πορεία καθοδηγούμενη από τα προπορευόμενα ένοπλα τμήματα των νεοναζί κατευθύνθηκε προς το Κουλίκοβο. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του 2107 από το PBS, ένα μη κερδοσκοπικό δίκτυο ΜΜΕ των ΗΠΑ, που εν μέρει χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση και τις πολιτείες των ΗΠΑ και εν μέρει από ιδιώτες και δωρεές και θεωρείται ως το πιο αξιόπιστο στις ΗΠΑ (σαφώς βέβαια συγκριτικά με τα κερδοσκοπικά αντίστοιχα κανάλια της χώρας που ανήκουν πλήρως σε εταιρίες).

Δεν είναι επικριτικό στην πολιτική των ΗΠΑ μια και δεν θέτει κάτι τέτοιο στην θεματολογία του καν, αλλά ως ντοκιμαντέρ είναι γυρισμένο ρεαλιστικά, χωρίς ανοιχτή ή καλυμμένη προπαγάνδα, με επικέντρωση στον ίδιο τον πόλεμο που εκτυλίσσεται, στα ίδια τα πρόσωπα του Ιρακινού στρατού που συμμετέχουν στο πόλεμο του Ιράκ εναντίον του Ισλαμικού κράτους (Μάχη της Μοσούλης), τις αφηγήσεις τους και την ίδια την ρεαλιστική απεικόνιση της ζωής τους εντός του πολέμου.

Ένας πόλεμος, που όπως όλοι οι πόλεμοι είναι βρώμικος και αυτός ίσως ακόμα πιο βρώμικος από το «σύνηθες», μια και ο εχθρός είναι οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού κράτους, που είναι επιβεβαιωμένα από τους πιο επικίνδυνους, και αδίστακτους εχθρούς.

Δυνατή και σπαρακτική και η ωμή και άμεση απεικόνιση της τραγωδίας των αμάχων στο Ιράκ, χωρίς παρεμβάσεις από αυτούς που γύρισαν το ντοκιμαντέρ, που ζουν συνεχώς εδώ και χρόνια κάτω από την απειλή του ισλαμικού κράτους και ταυτόχρονα την απειλή “παράπλευρων απωλειών” από έναν ανηλεή πόλεμο.

Ψυχρή και αποστασιοποιημένη ματιά που αφήνει τους ίδιους τους πρωταγωνιστές του δράματος να μιλήσουν και το ίδιο το δράμα να εκτυλιχτεί καταγραφόμενο στην κάμερα, με όσο γίνεται λιγότερες παρεμβάσεις. Ενώ προσωπικά ένιωσα ότι μέσα από μια απάνθρωπη κατάσταση, όπως είναι πάντα ένας πόλεμος, οι μουσουλμάνοι «εξανθρωπίζονται», μακριά από δαιμονοποιήσεις ή εξιδανικεύσεις, δείχνοντας σε σκληρές συνθήκες την δική τους “κανονικότητα” υπό μη-κανονικές συνθήκες και τον τρόπο ύπαρξης και σκέψης, που πιστεύω δεν θα διέφερε σε τίποτα από τους τρόπους ενός Ευρωπαίου σε ανάλογες συνθήκες. Ειδικά η κινησιολογία, οι εκφράσεις και οι μορφές των Αράβων μαχητών του Ιρακινού στρατού ενάντια στο ισλαμικό κράτος, εμένα μου θύμισαν, με κάποια έκπληξη, μεσογειακή νοοτροπία στην Ευρώπη (ειδικά Έλληνες ή Ιταλούς).

Μια πολύ καλή πρωτογενής πηγή ενημέρωσης για το τι γίνεται στον αραβικό-μουσουλμανικό κόσμο και στον συνεχή πόλεμο που του έχει σε μεγάλο βαθμό επιβληθεί από τον διεθνή ιμπεριαλισμό, αντί για την ακροδεξιά δαιμονοποίηση ή την οριενταλιστική πατερναλιστική θυματοποίηση, αν κάποιος ειδικά θέλει να μάθει-όσο μπορεί και γίνεται πιο αντικειμενικά- τι στα αλήθεια συμβαίνει σε αυτό το μέρος του κόσμου.

Θα άξιζε να μεταφραστεί στα Ελληνικά, ως πιο χρήσιμο από 100 αποστασιοποιημένες ιδεολογικές αναλύσεις και να προβάλλεται και στα Ελληνικά κανάλια, αντί για στεγνές “ενημερωτικές” αναφορές από την ΥΕΝΕΔ (ΕΤ-1) του Σύριζα και τα ψευτο-μελό δάκρυα για τον πόλεμο ή τις ακροδεξιές “πολιτικές αναλύσεις” -μπουρδολογίες των Μπογδάνων.

Read Full Post »

8a12e7d6c44e297a02faba2d18b8012a

Eχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον πως ο ψευτοαντεθνικιστικός συρφετός,που εχει αναπτυχθεί στον τόπο από φαιοφιλελέδες έως ‘αριστερούς’ που λατρεύουν τους’ανθρωπιστικούς βομβαρδισμούς’ και τις βόμβες ουρανίου(μια μούρη είναι όλος αυτός ο συρφετός της καπιταλιστικής ολοκλήρωσης) ξεπλένει στην ουσία την κυβέρνηση Ποροσένκο ως μη -ναζιστική,οπως έκανε στο παρελθόν με τους βομβαρδισμούς στην Γιουγκοσλαβία,όπου τότε είτε υμνούσαν ξεκάθαρα τους ‘ευρωπαίους’,είτε ξέπλεναν τον εθνικισμό αυτών που τους βόλευε ,(οπως και οι Δυτικοί τυπου Μπερνάρ Κουσνέρ),είτε θεωρούσαν πρόσφορη την δήθεν ‘εξαγωγή δημοκρατίας’ σε κάθε χώρα ,από τις Δυτικες κυβερνήσεις..

Ο ίδιος α λα καρτ ψευτοαντεθνικιστικός συρφετός, δεν έχει πρόβλημα να υιοθετήσει ακόμα και τις πιό ακραίες εθνικιστικες θέσεις των Γκρίζων λύκων για να φανεί ‘in ..

Ολα αυτα τα παρεάκια που ξεκινούν από τους πιό χυδαιους φαιοφιλελεδες και φτάνουν σε διαφορους ‘αγωνιστές’ του Κ.Π.Δ και τους ψευτοτρότσκες ειναι μια μούρη..

Στην ουσία στηρίζουν με πάθος παρέα με ψευτοantifa αν-αρχιδια όλη την λογικη που είχε αναπτύξει η ‘διανόηση’ του Σημίτη,αλλά ακομα χειρότερα αυτου του βρωμιαρη του Ντανιέλ Κον Μπεντίντ και των ομοιων του..,αυτών δηλαδή των καθαρμάτων,που πανηγυρίζουν καθε φορά που τσακίζονται λαοί   (περισσότερα…)

Read Full Post »

_82879998_vdayputinchineseap

Ο Πούτιν δεν είναι ένας ακόμα μεγάλος ηγέτης Ιμπεριαλιστής per se αν και εκπρόσωπος και εξισορροπιστής της σάπιας ρωσικής καπιταλιστικής ολιγαρχίας -να μην το ξεχνάμε και αυτό – γιατί αναγκάζεται σε συνεχή άμυνα από τους ωμούς όρους συσχετισμού δύναμης απέναντι στον κακοήθη και ακραία επιθετικό δυτικό ισχυρότερο ιμπεριαλισμό. Επίσης είναι δεσμευμένος και από την πολυετή σοβιετική παράδοση επί ΕΣΣΔ που έχει αφήσει το ισχυρό αποτύπωμα της στο Ρωσικό λαό και κυρίως στο Ρωσικό κράτος και στη στρατηγική που ακολουθεί. Όχι πως παίζει σημαντικό ρόλο σήμερα κάποια αληθινή ισχυρή σοσιαλιστική ιδεολογία στην Ρωσία, αλλά τα κράτη και οι διαμορφωμένοι ιστορικά θεσμοί εντός τους έχουν ιστορική “μνήμη” και διαμορφωμένες “νοοτροπίες”. Η Ρωσία επίσης ήταν πάντα μια πιο εσωστρεφής και περιφερειακή μεγάλη δύναμη και αυτό βασίζεται και σε μια γεωπολιτική και γεωγραφική πραγματικότητα μιας τεράστιας χώρας-”ηπείρου”, στην οποία πάτησε και το -υπό συνεχή διαμόρφωση- σοσιαλιστικό καθεστώς και αναπτύχθηκε ως απομονωμένο σε ένα παγκόσμιο εχθρικό περιβάλλον για σημαντικό χρονικό διαστήμα.

Στις ενδο-ιμπεριαλιστικές διαμάχες σαφώς η Ρωσία εντάσσεται στην αλυσίδα (ή πλέγμα) των μεγάλων ανταγωνιζόμενων ιμπεριαλιστικών χωρών, σαφώς ψηλά σε μια νοητή πυραμίδα -όχι όμως στην κορυφή της. Αλλά σε αυτή τη διαμάχη ο ρόλος της είναι με ένα παράδοξο και έμμεσο τρόπο “θετικός”. Μια και οφείλουμε να ζητάμε και να επιδιώκουμε όσο μπορούμε πάντα, να μην υπάρχει ένας κυρίαρχος πανίσχυρος πόλος που θα σαρώσει τα πάντα επιβάλλοντας μια μόνιμη Pax (Americana εδώ αναγκαστικά) φόβου και πλήρους υποταγής-και είναι οι ΗΠΑ που επιδιώκουν ξεκάθαρα αυτό το ρόλο εδώ και δεκαετίες- αλλά μια “ισορροπία” εν μέσω μιας συνεχούς “ήπιας και συγκρατημένης» ισοβαρούς σύγκρουσης σε μια μόνιμα άλυτη ιμπεριαλιστική «εξίσωση». Που σε μια απότομη πολιτική και οικονομική κατάρρευση στο -ασαφές- μέλλον μπορεί και να μετατραπεί και σε σοσιαλιστική επανάσταση ή έστω σε μια ριζοσπαστική φιλολαϊκή ανατροπή προς τα αριστερά σε κάποια (ή κάποιες) μεγάλη ιμπεριαλιστική χώρα. Πάντα με γνώμονα για την όποια τακτική και στρατηγική, τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των συμμάχων της στα λαϊκά στρώματα, οι οποίοι συναθροιζόμενοι στη σημερινή φάση του παγκόσμιου καπιταλισμού με την συνεχή διάλυση της “μεσαίας τάξης” είναι, τουλάχιστον εν δυνάμει, σαφώς η μεγάλη πλειοψηφία σε όλο και πιο πολλές χώρες της ιμπεριαλιστικής αλυσίδας.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

kastro-guevara

 

Από Yorgos Mi

Λίγα λόγια για τη διεθνή προσφορά του Κάστρο και της Κούβας.
Σήμερα τον Κάστρο αποχαιρετά σχεδόν όποιο απελευθερωτικό κίνημα γεννήθηκε στην υφήλιο τα τελευταία 50 χρόνια.

Οι Ιρλανδοί και Βάσκοι «τρομοκράτες» του IRA και της ΕΤΑ, οι Ευρωπαίοι αρωγοί του αλγερινού αντιαποικιακού αγώνα. Εκπαιδεύτηκαν κι ενισχύθηκαν ποικιλοτρόπως απ’ την Κούβα.

Ο Malcolm X κι οι Μαύροι Πάνθηρες που αγωνίστηκαν για τα δικαιώματα των μαύρων πολιτών των ΗΠΑ. Η Angela Davis που έσταζε μέλι για τον Φιντέλ και η Assata Shakur, η πρώτη γυναίκα που μπήκε στη λίστα των πιο καταζητούμενων στις ΗΠΑ με αμοιβή 2 εκ.δολ. για την επαναστατική της δράση. Ζει στην Κούβα απ’ το 1984.

Όλα τα απελευθερωτικά κινήματα της Λατινικής Αμερικής. Οι στρατοί των FARC και ELN της Κολομβίας, το MIR του Περού, οι Σαντινίστας της Νικαράγουα που έριξαν τον δικτάτορα Σομόζα, το FMLN στο Ελ Σαλβαδόρ, ο δημοκράτης πρόεδρος της Χιλής Αλιέντε που δεν άκουσε τις συμβουλές του Κάστρο να εκκαθαρίσει τον στρατό απ’ τα ακροδεξιά στοιχεία και πέθανε μαχόμενος με το όπλο που του ‘χε δωρίσει ο Κουβανός «δικτάτορας», μαζί και το MIR της Χιλής που μαχόταν ένοπλα ενάντια στον δικτάτορα Πινοσέτ, οι αντάρτες Tupamaros απ’ την Ουρουγουάη, και πολλοί άλλοι είτε εκπαιδεύτηκαν στην Κούβα, είτε πήραν οπλισμό και υλική βοήθεια, είτε τέλος βρήκαν καταφύγιο εκεί όταν κυνηγήθηκαν.
Τον Κάστρο αποχαιρετούν και τα εκατομμύρια φτωχών Βενεζουελάνων απ’ τις φαβέλες που είδαν χιλιάδες Κουβανούς γιατρούς να τους φροντίζουν μετά τη συμφωνία Τσάβες-Κάστρο (πετρέλαιο για γιατρούς)

Νερό στο όνομα του Κάστρο πίνει κι ο παλαιστινιακός λαός. Οι πρώτοι Παλαιστίνιοι μαχητές της ελευθερίας από την PLO του Αραφάτ που εκπαιδεύτηκαν στην Κούβα. Μαζί και το PFLP, το Λαϊκό Μέτωπο Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης που ενισχύθηκε ποικιλοτρόπως απ’ την Αβάνα ενώ μέλη του ακόμα ζουν εκεί. Αυτοί δεν ξεχνούν την μικρή και μακρινή Κούβα, με τη δυσανάλογα μεγάλη βοήθειά της που διέκοψε διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ το 1973 και δεν τις έχει αποκαταστήσει έως σήμερα. Από κοντά, μαζί με τους Παλαιστίνιους μαχητές τίμησαν τον Κάστρο και οι Κούρδοι μαχητές της Τουρκίας και της Συρίας, με ανακοίνωσή τους (http://www.telesurtv.net/…/Kurdish-Revolutionary-Group-Vows…)

Τον Κάστρο τέλος αποχαιρετά και ολόκληρη η αγωνιζόμενη «μαύρη ήπειρος». Πώς να ξεχάσει η Ανγκόλα τους 25.000 Κουβανούς «Τσε Γκεβάρα» που έφυγαν απ’ την Καραϊβική και πήγαν στον αφρικανικό νότο για να βοηθήσουν τον λαό της Ανγκόλα να ξεφύγει απ’ το ρατσιστικό καθεστώς του απαρτχάιντ που τους είχε επιβληθεί απ’ τη δικτατορία της Νότιας Αφρικής. Δύο χιλιάδες Κουβανοί έπεσαν υπερασπιζόμενοι την Ανγκόλα απ’ τον στρατό της Νότιας Αφρικής κι ακόμη 300.000 Κουβανοί γιατροί, τεχνικοί κλπ πέρασαν τα επόμενα 15 χρόνια απ’ την Ανγκόλα για να βοηθήσουν να στερεωθεί η νεαρή δημοκρατία και να αντέξει τις συνεχείς επιθέσεις του αποικιοκρατικού στρατού της Νότιας Αφρικής που κόστισαν κάπου 800.000 νεκρούς. Και η Ανγκόλα άντεξε με τη διαρκή βοήθεια της Κούβας. Πώς να ξεχάσει κι ο μαύρος πληθυσμός της Νότιας Αφρικής, την τεράστια πολιτική και υλική στήριξη της μικρής Κούβας στον Νέλσον Μαντέλα και τον αγώνα για να πέσει το καθεστώς διακρίσεων που είχαν επιβάλλει οι λευκοί αποικιοκράτες. Τί είπε ο Νέλσον Μαντέλα λίγο μετά την απελευθέρωσή του για τους Κουβανούς;

«Εμείς οι Αφρικανοί ήμασταν συνηθισμένοι να ‘μαστε θύματα κρατών που ήθελαν να πάρουν τις περιοχές μας ή να υπονομεύσουν την κυριαρχία μας. Είναι δίχως προηγούμενο στην Αφρικανική ιστορία να έχουμε εδώ έναν άλλον λαό που σηκώνεται για να υπερασπιστεί έναν από εμάς»

Ξαναδιαβάστε λέξη προς λέξη την παραπάνω δήλωση.
Υπάρχει μεγαλύτερη τιμή απ’ αυτά τα λόγια;
Αυτά και πολλά άλλα που δεν χωράνε εδώ κατάφερε μια μικρή, φτωχή και στριμωγμένη-μέσα-στο-στόμα-του-λύκου χώρα των 10 εκατομμυρίων, τα τελευταία 50 χρόνια.

Γι’ αυτό έχουν λυσσάξει εναντίον του Κάστρο τα μεγάλα ΜΜΕ και προσπαθούν να τσαλακώσουν την εικόνα του. Γιατί Κούβα του Φιντέλ δεν σημαίνει απλά και μόνο «υπερασπίζομαι το σπίτι μου και την αξιοπρέπειά μου» αλλά βάζω τρικλοποδιές στα τέρατα σε κάθε άκρη της γης και δίνω το χέρι σε όποιον σηκώνεται.

*Φιλική συμβουλή προς αγνούς/ές φίλους/ες. Στον εμφανή πόλεμο της προπαγάνδας προσέξτε με ποιους ευθυγραμμίζεστε και ποιων τη γλώσσα μιλάτε.

 

Read Full Post »

Older Posts »

Αρέσει σε %d bloggers: