Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Ευρώ’

«Είστε ελεύθεροι να κάνετε ότι θέλετε, αλλά θα ψηφίσετε Μακρόν.» (δεν είναι πλήρως ακριβής μετάφραση αλλά στάνταρ το μήνυμα είναι αυτό).

Πλουραλισμός γνήσιος με το κιλό, με νεοφίλ επιτελικό υπάλληλο των τραπεζών Μακρόν ή ακροδεξιά ψευδοαντισυστημική φαρισαία Λεπέν και «αληθινή ελευθερία επιλογών» στην σημερινή καπιταλιστική μεταδημοκρατία.

Αναγνωρίζω όμως ότι ο Μακρόν είναι ειλικρινής. Ειλικρινής νεοφιλ και φανατικός υπηρέτης των πολυεθνικών και τραπεζών. Η Λεπέν απλώς θα μετατραπεί και ανοιχτά σε κάτι τέτοιο με «φυσικό τρόπο», ετεροχρονισμένα άμα πάρει ποτέ την εξουσία.

Γιατί αυτό να του δίνει όμως έστω και ένα γραμμάριο που θα γέρνει την ζυγαριά υπέρ του; Όταν κάποιος πρέπει να δει ότι όλο αυτό είναι ένας στημένος αδιέξοδος φαύλος κύκλος με συγκεκριμένες «επιλογές» πάντα κακές και είναι μόνο εγκλωβισμός η όποια ποιοτική και ποσοτική ανάλυση των διαφορών, των 2 συνδεδεμένων τμημάτων αυτού του αδιέξοδου, που είναι αναγκαία το ένα για το άλλο και επιφανειακά μόνο διαφορετικά. Όπως και το ότι το να «διαλέξει» ο Γαλλικός λαός με κλειστή μύτη απλώς τον βάζει βαθύτερα και πιο μόνιμα σε αυτό το αδιέξοδο.

Η Λεπέν έχει βέβαια και το μπόνους «προσόν» τη σημαία του «πολιτισμικού» ρατσισμού (που εξάλλου ενδημικός ήταν και είναι ειδικά στις πρώην πρόσφατα ιμπεριαλιστικές χώρες απλώς καλά κρυμμένος). Αλλά αυτός υπάρχει και θεριεύει λόγω του καπιταλισμού, του ιμπεριαλισμού και των παραγώγων τους που είναι φτώχεια, περιθωριοποίηση, πόλεμος, συνεχιζόμενη κατάρρευση του κοινωνικού κράτους για τους πολλούς (γιατί για τους λίγους ισχυρούς μια χαρά πάντα θα υπάρχει κράτος μια και αυτοί είναι μέρος του, το πιο βαθύ).

Σε όλα τα παραπάνω εντάσσεται μια χαρά ο ιδεολογικά κακοήθης «ριζοσπαστικός» ισλαμισμός εκπορευόμενος κυρίως από τις πετρομοναρχίες του κόλπου. Μια χαρά εντάσσεται στα φαινόμενα καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός, όπου με μανδύα και ξέπλυμα τη θρησκεία κάνουν τα πάντα να αυξήσουν την δύναμη και την επιρροή τους οι εκεί πάμπλουτες ελίτ, που συνδετικός τους κρίκος είναι το αίμα και η παράδοση αλλά ο τρόπος οικονομικής παραγωγής και κυριαρχίας καπιταλιστικότατος. Αδιάφορο και αν πιστεύουν οι εκεί ελίτ στα αλήθεια τις θρησκευτικές παραληρηματικές παπαριές που ταΐζουν περιθωριοποιημένους για να τους στρατολογήσουν, μαζί με λεφτά «φιλανθρωπίας» στις χώρες τους ή στην Ευρώπη, μια και πρόκειται για ιδεολογικό μηχανισμό. Που είναι ίδιος είτε πιστεύουν είτε δεν πιστεύουν όσοι έχουν τη εξουσία και σημασία έχει να πιστεύουν οι από κάτω. *

Επίσης δεν χρειάζεται την Λεπέν ο ρατσισμός για να θεριέψει. Τι θα κάνει η Λεπέν θα τον θεσμοθετήσει και επίσημα; Λες και ανεπίσημα δεν είναι υπαρκτός μια χαρά ως μια ακόμα «φυσική πραγματικότητα» του σημερινού καπιταλισμού. Να πούμε βέβαια ότι από τα μαθήματα της Ιστορίας ξέρουμε ότι ο ανοιχτά θεσμικός ρατσισμός θα είναι χειρότερος από τον ύπουλο της «φυσικής κατάστασης των πραγμάτων», αλλά αυτό δεν είναι στην τωρινή στρατηγική και τακτική των καπιταλιστικών ελίτ.

Άμα γίνει και αυτό αναγκαίο (αυτοδιάλυση-διάλυση της «πατρίδας μας» Ε.Ε. , ένταση ιμπεριαλιστικών πολέμων και τρομοκρατίας σε βαθμό που ίσως δεν φανταζόμαστε κτλ) θα βγάλουν την Λεπέν από τη θέση «η πιο κακή επιλογή» και από τη θέση του «κυνηγημένου» και μπορεί στο μέλλον να είναι αυτή στην θέση του Μακρόν -λίγο να αλλάξει τη ρητορεία της η Λεπέν ακόμα, λίγο που θα διαγνωσθούν και άλλες κρίσιμες «αναγκαιότητες»- και θα διαβάζουμε «κάντε ότι νομίζετε αλλά πζηφίστε Λεπέν να σωθεί η Γαλλία»

*Αν και πιστεύω ότι οι πετρομοναρχίες του κόλπου και ειδικά η Σαουδική Αραβία γνωρίζοντας ότι είναι ως πολιτικά και ιδεολογικά καθεστώτα καταδικασμένα να καταρρεύσουν στο μέλλον, προσπαθούν να εξάγουν την κρίση τους όπου μπορούν έξω από τις ίδιες τις χώρες τους και να προκαλέσουν όσο γίνεται μεγαλύτερο χάος εκτός των χωρών τους, θεωρώντας ότι αυτό θα παρατείνει επ’αόριστο την παραμονή τους στην εξουσία.

Read Full Post »

no-turning-back-sign-sky-4719357

 

Η τελική χειρότερη κατάληξη θα είναι η δραχμή με τους όρους Σόιμπλε/Ε.Ε./Eurogroup από ένα «απελπισμένο» συμβιβασμό από την αστική τάξη που θα κοιτάξει φυσικά και τότε να αρπάξει, μαζί με τους λακέδες της, ότι μπορεί -όχι με τόσο κέφι βέβαια και με αρκετό αληθινό κλαψούρισμα μια και με ευρώ (και Ε.Ε.) σαφώς είναι better off που λένε οι Αμερικάνοι φιλελέδες.

Αλλά όταν η μόνη αναγκαστική «διέξοδος» θα είναι αυτή, τότε θα γίνει το νέο σχέδιο «σωτηρίας» της αστικής τάξης και θα την διαλαλούν οι κάθε Κούλης και Τσίπρας μαζί με τα κάθε λογής πολιτικάντικα λιμά, που απλώς έτυχε να περνάνε και είδαν φως, ΕΣΠΑ και βουλευτικά μισθά και μπήκαν. Πάρα πολλοί τέτοιοι τελευταίοι φυσικά υπάρχουν και σε συριζονουδούλα, απλώς υποταγμένοι και προσαρμοσμένοι στην «διαφορετική» ιδεολογία-ζόμπι που εκφράζει το κάθε κόμμα εξουσίας.

Αδιάφορα τα ρητορικά σχήματα που θα ανακαλύψει ο καθένας τους για να νομιμοποιήσει αυτήν την νέα «δραχμολαγνική” επιλογή «σωτηρίας» (δραχμή με όρους Ε.Ε/Εurogroup/Σόιμπλε όπως και με το ευρώ) , κολλώντας ταυτόχρονα σαν βδέλλα τα τομάρια τους στο νέο αυτό σχέδιο, παρουσιάζοντας την κομματική ψευδοιδεολογία τους, ως μια αναγκαιότητα για τη νέα διαχείριση της πάντα μόνιμης «φυσικής και αναπόφευκτης” φρίκης. Όπως αδιάφορα είναι και τα σημερινά περί “Ευρώπης πατρίδας μας και πατρίδας του διαφωτισμού”, “Η Ευρώπη αλλάζει, λίγη υπομονή να πάρουμε κάνα ψήφο από τους εμμονικούς της λιτότητας” κτλ κτλ. 

Σημασία έχει ότι εντός των πλαισίων του οικονομικού ιμπεριαλισμού της Ε.Ε.-των ισχυρότερων χωρών της-  και του ευρύτερου δυτικού ιμπεριαλισμού, η δραχμή θα παρουσιαστεί και θα εφαρμοστεί ως πολιτική  «αναβαπτισμένη» ως μια νέα ΤΙΝΑ, όπως ακριβώς παρουσιάζεται ως τώρα το ευρώ και η Ε.Ε.. 

Δεν ξέρω αν υπάρχουν οι αναγκαίοι υποκειμενικοί όροι για ένα μαζικό κοινωνικό πρόταγμα οργανωμένο από επίσης μαζικούς πολιτικούς φορείς, που θα στηρίξει ως απάντηση ένα εναλλακτικό φιλολαϊκό σχέδιο που θα είναι σε πλήρη ταξική και πολιτική αντίθεση με το σχέδιο της Ε.Ε. (και αναγκαστικά και της εσωτερικής ολιγαρχίας), με αυτούς τους νέους όρους και το νέο διακύβευμα, δηλ. δραχμή ως η μόνη πια επιλογή ούτως ή άλλως. Στα χαρτιά βέβαια και σε προγράμματα υπάρχει το σχέδιο (ή σχέδια) όπως υπάρχουν και οι εκπρόσωποι του. Αλλά αυτό δεν φτάνει…

Από ότι βλέπω ως τώρα, οι εκπρόσωποι αυτού του σχεδίου/σχεδίων αρκετά εύκολα απαξιώνονται και περιθωριοποιούνται για τα δεδομένα της απήχησης στην κοινωνία που θα έπρεπε να έχουν, ή χειρότερα ίσως κάποιοι να γίνουν και ουρές του αστικού σχεδίου Α* που θα είναι εκπορευόμενο από την Ε.Ε., όσο αυτή τουλάχιστον υπάρχει με την σημερινή μορφή της.

*Και σχέδιο Α και μόνο Α υπήρχε και υπάρχει από την άλλη πλευρά, γιατί μόνο ένα σχέδιο έχουν οι καπιταλιστικές ολιγαρχίες, το ίδιο παντού, την διατήρηση και αναπαραγωγή της οικονομικής και πολιτικής ισχύος τους, με μόνο περιορισμό την αντίσταση με έμπρακτους όρους ισχύος από τους λαούς (ή άλλες πιο ισχυρές ολιγαρχίες αν και αυτό είναι εντελώς άλλης φύσης πολιτικό γεγονός).

Read Full Post »

Το πλήρες κείμενο από το μπλογκ του Θ. Μαριόλη

Πιο πάνω είναι το λινκ από ένα ενδιαφέρον κείμενο οικονομικής θεωρητικής ανάλυσης,-νομίζω του 2015- για την Ευρωζώνη αν και αρκετά τεχνικό, κάτι όμως όχι και τόσο κακό μια και μέσω εξισώσεων και μαθηματικών σχέσεων που βασίζονται σε αποδεκτές από πολλούς και συμβατές με την πραγματικότητα αξιωματικές θέσεις, το όλο επιχείρημα ενισχύεται.

Συνοπτικά η ίδια η ευρωζώνη, ως «τοπική» διαδικασία παγκοσμιοποίησης, μια και αφήνει πλήρως έκθετα  όλα τα κράτη-μέλη της στον παγκόσμιο ανταγωνισμό αυτά για να λειτουργούν ως οικονομίες εντός της, οφείλουν να προσαρμόζουν τους μισθούς νομοτελειακά και καταναγκαστικά με βάση την παραγωγικότητα κεφαλαίου και εργασίας, πάντα συγκριτικά και σε σχέση με τις ανάλογες παραγωγικότητες στις άλλες χώρες της ζώνης του Ευρώ.

Και επειδή η παραγωγικότητα -ειδικά- του κεφαλαίου και της εργασίας είναι προϊόντα μακρόχρονης καπιταλιστικής ιστορικής και θεσμικής εξέλιξης , οι όλο και χαμηλότεροι μισθοί στις χώρες της περιφέρειας με την χαμηλότερη παραγωγικότητα είναι επίσης μια αναπόφευκτη και νομοτελειακή κατάσταση και καθόλου αποτέλεσμα κάποιας εσφαλμένης πολιτικής, κάποιου “κακού Σόιμπλε” ή «μη σωστής συνεννόησης μεταξύ των μελών-χωρών».

Ενδιαφέρον είναι επίσης ότι όσο χαμηλότερη είναι η παραγωγικότητα κεφαλαίου τόσο μεγαλύτερο το μικτό κέρδος σε απόλυτους αριθμούς -δηλ. στην Ελλάδα κάνουν τρελή μπάζα οι καπιταλιστές- στο νομισματικό, εμπορικό και δημοσιονομικό πλαίσιο εντός ευρωζώνης που διαμορφώνει κοινό ποσοστό κέρδους σε όλες τις χώρες-μέλη. Προφανώς η σύγκλιση του ποσοστού κέρδους ανάμεσα στους καπιταλιστές των χωρών του «πυρήνα» με την υψηλότερη παραγωγικότητα και των περιφερειακών χωρών με την χαμηλότερη, γίνεται με την υψηλότερου κόστους δαπάνη για πάγιες επενδύσεις -εδώ βέβαια βοηθάνε αρκετά και τα ΕΣΠΑ και οι κρατικές επιδοτήσεις- και τα υψηλότερα overhead κόστη στις δεύτερες χώρες. 

Όμως πολλοί από αυτούς τους Έλληνες καπιταλιστές δεν θα χαίρονται για πολύ -παρόλο που ως συνήθως θα βρουν αρκετοί από αυτούς την άκρη να την «κοπανήσουν με τα φράγκα» και να επενδύσουν αλλού ή να κάνουν συνεργίες με Ευρωπαικά μονοπώλια/καρτέλ εντός της χώρας, όσοι δεν έχουν ήδη προβλέψει για αυτό- μια και όπως αναφέρει το ίδιο το κείμενο … «Εξάλλου, όπως έχουμε υποστηρίξει αρκετές φορές, στόχος των «αρχι-τεκτόνων» της ΖΕ είναι η επιβίωση μόνον των τεχνικοοικονομικά προηγμένων επιχειρήσεων. Διότι έτσι, και μόνον έτσι, δηλαδή μέσω σοσιαλ-«δαρβινιστικής» διαδικασίας εκκαθάρισης τ ων «αδυνάμων», θα διαμορφωθεί μία ευρωπαϊκή οικονομία ενιαίου νομίσματος, η οποία θα είναι σε θέση (α) να μεταβεί στο στάδιο της «Πολιτικής Ενοποίησης» κατά – κεφαλαιοκρατικά – ευσταθή τρόπο,»

Το πιο τρομακτικό από όλα είναι το συμπέρασμα στο τέλος σχετικά με την τελική φάση της «Ολοκλήρωσης της Ε.Ε.»

fireshot-screen-capture-455-www_theo-mariolis_gr_files_gr_publications_pop_arthra_oikonomikos_nomos_eurozone_pdf

Read Full Post »

Μιχαλολιάκος : ΝΑΙ στο Ευρώ και στην ΕΕ, ΟΧΙ στις Γερμανικές πολεμικές Αποζημιώσεις. Και ναζιστής και ευρώδουλος, ως γνήσιος υπηρέτης και αιματοβαμμένος μπράβος και αντιπρόσωπος των καπιταλιστικών ελιτ και της ολιγαρχίας, όπως και οι ιδεολογικοί του πρόγονοι. Παρά τις κορώνες και τις υποκριτικές θεατρινίστικες κραυγές από ίδιο και τον εσμό του, περί «πολέμου στους τοκογλύφους και στην διεφθαρμένη ολιγαρχία».

 

Read Full Post »

euflagholes

Έχει ξαναγραφτεί από πάρα πολλούς, έχουμε εγκλωβιστεί σε μια ανέξοδη πορεία που ανακυκλώνει τον εαυτό της με μέτρα επί μέτρων χωρίς τέλος, που το μόνο υπολογίσιμο και ξεκάθαρο χαρακτηριστικό της είναι ότι οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι εδώ και 7 χρόνια εντός Ελλάδας αλλά και προς μεγάλο όφελος για Ευρωπαικές και όχι μόνο μεγάλες εταιρείες. Το γνωρίζουν αυτό πια ξεκάθαρα και οι γραφειοκρατίες της νεοφιλ ΕΕ και η μεγάλη πλειοψηφία του «ικανού για κυβερνησιμότητα» πολιτικού προσωπικού που «εκπροσωπεί» τον λαό (Σύριζανελ, ΝΔ, πασοκ, λεβέντης, ποτάμι και χρυσή αυγή με ολίγες ρυθμίσεις «σοβαρότητας»).

Αυτό που δεν λέγεται αρκετά συχνά είναι ότι αντικειμενικά και εκ των πραγμάτων αυτός ο δρόμος οδηγεί σε μια «αποβολή» της Ελλάδας από το ευρώ με τους χειρότερους δυνατούς όρους πάλι επ’ωφελεία των ξένων τραπεζών, των πολυεθνικών, της ανώτερης γραφειοκρατίας της ΕΕ και του μεγάλου κεφαλαίου που την ελέγχει. Αυτό θα γίνει με όρους συνέχισης της πλήρους εξάρτησης, με ξεπουλημένη πλήρως την δημόσια περιουσία, διαλλυμένο και στοιχειωδώς (αν)υπαρκτό το κοινωνικό κράτος, πλήρως υποτιμημένη την εργασία και με τεράστια ανεργία. Ενώ η Ελλάδα θα παραμείνει συνδεδεμένη με τον ιμπεριαλιστικό οργανισμό της ΕΕ ως πιστό ακόλουθο των ΗΠΑ, με τις υποτιθέμενες πρωτοβουλιές “ανεξαρτησίας» δια ιδίας “συννεονήσεως” απευθείας της Ελλάδας με τον μεγάλο Αμερικάνο αδερφό.

Το ίδιο θα γίνει και στην οικονομία με σύνδεση του νέου νομίσματος με το ευρώ και έλεγχο του από την ΕΚΤ και συνέχιση του ασφυκτικού ελέγχου της Ελληνικής οικονομίας μέσω πια και μιας ελεγχόμενης από την ΕΚΤ ισοτιμίας μαζί με τις επιβαλλόμενες δημοσιονομικές και νομισματικές πολιτικές. Γιατί σαφώς και το χρέος που συνδέεται άμεσα με όλα αυτά δεν θα χαριστεί κατά την αποβολή της χώρας, αλλά θα αναπροσαρμοστούν τα σχέδια, οι πληρωμές δόσεων, τα μέτρα και τα προγράμματα -μνημόνια δηλαδή πάλι- με βάση  νέους όρους. (περισσότερα…)

Read Full Post »

eurozone-crisis

Πριν μερικές μέρες ο επίτροπος ο Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της ΕΕ, Γ. Κατάϊνεν, δήλωσε ότι είναι αποκλειστική ευθύνη της Ελλάδας η τήρηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών της και ότι παραβιάσεις προκύπτουν από τα μέτρα που επιβάλλονται από τις δανειακές συμβάσεις δεν αφορούν το ενωσιακό δίκαιο αλλά τις διακρατικές ή ειδικές συμφωνίες που έχει κάνει η Ελλάδα με τους δανειστές της και τελικά την ίδια την Ελλάδα.

«Αποκλειστική ευθύνη της Ελλάδας, κατά την Κομισιόν, η τήρηση του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ
Απίστευτη ήταν η ομολογία της Κομισιόν, ότι στην Ελλάδα και στις χώρες του Μνημονίου δεν ισχύει ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και το Δίκαιο της ΕΕ, σύμφωνα με απάντηση που έδωσε ο Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της ΕΕ, Γ. Κατάϊνεν, σε σχετική ερώτηση των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και συγκεκριμένα των Γ. Κατρούγκαλου, Δ. Παπαδημούλη, Κ. Κούνεβα, Μ. Γλέζου, Κ. Χρυσόγονου και της Σ. Σακοράφα.

Οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στην ερώτησή τους, αφού μνημόνευαν έκθεση του ειδικού εισηγητή του ΟΗΕ, Cephas Lumina, αναφορικά με τα “μέτρα λιτότητας που λαμβάνει η ελληνική κυβέρνηση στο πλαίσιο του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, που υποβαθμίζουν την προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων που προστατεύονται από Διεθνείς Συμβάσεις των ΗΕ, αλλά και από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ”, ζητούσαν από την Κομισιόν τη θέση της, καθώς επίσης, συγκεκριμένα μέτρα για την παύση της “παραβίασης των δικαιωμάτων στην Ελλάδα, στο πλαίσιο των υποχρεώσεών της από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων”.

Στην απάντησή του ο αρμόδιος Επίτροπος, Γ. Κατάϊνεν, κάνει απόλυτα σαφές ότι στην Ελλάδα και στις χώρες του Μνημονίου, δεν χωρούν κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα, τονίζοντας ότι “Όσον αφορά…τα προγραμματικά έγγραφα (σ.σ. τα Μνημόνια), δεν πρόκειται για ενωσιακό δίκαιο, αλλά για μέσα που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ της Ελλάδας και των δανειστών της”, για να ρίξει στη συνέχεια το “μπαλάκι των ευθυνών” στην ελληνική κυβέρνηση, σημειώνοντας ότι “στην Ελλάδα εναπόκειται να εξασφαλίσει την τήρηση των υποχρεώσεών της όσον αφορά τα θεμελιώδη δικαιώματα”.
http://www.syriza.gr/article/id/58044/Apanthsh-Epitropoy-Katainen-sthn-erwthsh-twn-eksi-Eyrwboyleytwn-toy-SYRIZA—-Apisteyth-omologia-Komision-oti-den-ischyei-o-CHarths-twn-Themeliwdwn-Dikaiwmatwn-ths-EE-kai-to-Dikaio-ths-EE-sthn-Ellada-kai-tis-chwres-toy-Mnhmonioy.html#.VCQUOhan_Hs
Νομίζω ότι το σοκ από τη δήλωση είναι περιττό μια και θεσμικά όσα λέει ισχύουν. Δεν θέλω να δικαιώσω σε τίποτα την ΕΕ που ύπουλα και κρυφά (αν και γίνεται όλο και πιο φανερό πια) στην ατζέντα της έχει πολύ πιο ψηλά την διατήρηση του πλούτου των ελίτ στις χώρες της, το νόμισμα και το τραπεζικό σύστημα, μια και τα 2 τελευταία συνδέονται με το πρώτο, από τις ρητορικές διακηρύξεις της περί κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων των πολιτών της. (περισσότερα…)

Read Full Post »

πηγή φωτό: http://ioannou.files.wordpress.com/2010/12/cf83cebaceb9-ceb5ceb8-6-12-101.jpg

 

Η πολιτική του ΔΝΤ βασίζεται σε αυτή τη θεωρεία: ότι μια οικονομία με υψηλά χρέη και μη ανταγωνιστική χρειάζεται μια επίπονη «θεραπεία» όπου μειώνοντας τους μισθούς θα προκαλέσει πτώση του κόστους παραγωγής που θα φέρει πτώση των τιμών. Μετά από αυτή τη πτώση των τιμών υποτίθεται θα αυξηθεί η ζήτηση άρα και η παραγωγή καθώς θα γίνει η οικονομία πιο ανταγωνιστική, εδώ βέβαια αναρωτιέμαι πως αφού εξάγουμε ελάχιστα αγαθά πλην τουρισμού.

Ακόμα θεωρητικά θα αυξηθεί και η εσωτερική ζήτηση παρά το ότι  η ανεργία θα έχει φτάσει στα ύψη και τα εισοδήματα πολύ χαμηλά, υποτίθεται μέσω των εξωτερικών επενδύσεων που θα προσελκυθούν από το χαμηλότερα εργασιακά κόστη και θα φέρουν νέες θέσεις εργασίας και ίσως επειδή επιτρέψουν στο κράτος να ανοίξει τη κάνουλα με τις δημόσιες δαπάνες αφού θα έχουν μειωθεί τα ελλείμματα.

Ταυτόχρονα φυσικά με όλα αυτά το κράτος υποβάλλεται σε δομικά δημοσιονομικά μέτρα λιτότητας και δομικών αλλαγών πλην της μείωσης των μισθών, όπως μείωση κοινωνικών δαπανών, αύξηση της φορολογίας,  απελευθέρωση των αγορών και μεταβολή νομικών πλαισίων υπέρ των μαντέψτε……ξένων επενδυτών και πολυεθνικών.

Μετά από αυτή τη διαδικασία η χώρα μπαίνει «θεωρητικά»  πάλι σε φάση ανάπτυξης και όλοι πια χειροκροτάνε τη σοφή πολιτική του ΔΝΤ. Η διαδικασία αυτή μπορεί βέβαια να πάρει 2,5 ή 10 χρόνια ή όσο πάει.

Μια εναλλακτική λύση αντί αυτού του μακρόχρονου «βασανισμού» της χώρας  θα ήταν μια «θεραπεία σοκ» με υποτίμηση του νομίσματος που θα είχε πάνω κάτω τις ίδιες επιπτώσεις με πιο πάνω δηλ. την έμμεση πτώση των τιμών και την άνοδο του ανταγωνισμού και μείωση του δημόσιου εξωτερικού χρέους (ειδικά αν το χρέος είναι σε εγχώριο νόμισμα) αλλά αυτό είναι αδύνατον καθώς είμαστε στη ζώνη του ευρώ.

Η άμεση παρενέργεια φυσικά όλων αυτών είναι η αυξανόμενη ανεργία που προκαλείται από τον φαύλο κύκλο χαμηλής ζήτησης -χαμηλής παραγωγής. Χειρότερες είναι οι μακροχρόνιες συνέπειες από τις εργασιακές και εισοδηματικές πολιτικές που οδηγούν μεγάλα μέρη του πληθυσμού στη φτώχεια και στην «εξαφάνιση» της μεσαίας τάξης , πχ Αργεντινή-ενώ ήδη στην Ελλάδα φαίνεται ότι είμαστε στην αρχή αυτής της διαδικασίας- κάποιες φορές οι πολιτικές του ΔΝΤ οδηγούν  στην απόλυτη αποτυχία προς όφελος μιας ελίτ πλούσιων τυράννων (Κένυα).

Τα άρθρα και κείμενα περί τέτοιων περιπτώσεων είναι άφθονα σε όλο ιντερνέτ.
Τα παραδείγματα χωρών που οι πολιτικές του ΔΝΤ απέτυχαν ή έφεραν τα αντίθετα αποτελέσματα είναι πολλά ενώ το ΔΝΤ είναι επίσης «διάσημο» για τη στήριξη του σε τυραννικά καθεστώτα .

βλ.  http://en.wikipedia.org/wiki/International_Monetary_Fund

Η «θεραπεία» του ΔΝΤ τις πιο πολλές φορές δεν έχει τα αποτελέσματα που δήθεν επιδιώκει παρά καταλήγει στην εξαθλίωση των πληθυσμών και στην εξυπηρέτηση με τους καλύτερους όρους του διεθνούς χρηματικού κεφαλαίου ως βασικού πιστωτή της χώρας ή (και) ως αγοραστή περιουσιακών στοιχειών και πλουτοπαραγωγικών πόρων (κρατικά μονοπώλια, ορυκτοί πόροι κτλ).

Πολλές φορές η τήρηση των μέτρων διαρκεί τόσο πολύ που οι πληθυσμοί στις χώρες υπό το ΔΝΤ εξεγείρονται μην αντέχοντας άλλο τις συνέπειες. Αναρωτιέμαι πότε θα συμβεί αυτό στην Ελλάδα, το σχεδόν βέβαιο σενάριο νομίζω είναι: κάποια χρόνια υπό το μνημόνιο του ΔΝΤ και μετά διακανονισμό (κούρεμα ή επιμήκυνση ή και τα δύο) που θα ευνοεί όσο γίνεται τους πιστωτές και θα διασφαλίζει το στάτους του Ευρώ, το ερώτημα είναι πόσα θα είναι αυτά τα χρόνια 2,3,5, 7;

Θα τα αντέξουμε όλα αγόγγυστα σαν τιμωρία για τις «αμαρτίες» μας και σαν καλά απολωλότα πρόβατα της Ευρώπης για να μπορέσουμε να «μοιάσουμε» ειδικά στους ανώτερους και αναπτυγμένους βόρειους Ευρωπαίους;  Θα αγανακτήσουμε και κάποια στιγμή θα εξεγερθούμε νωρίτερα του σημείου μηδέν όπου η τρόικα συν τις εδώ πολιτικές ελίτ θεωρήσουν ιδανικό σαν για τη τελικό στάδιο του διακανονισμού του χρέους, καθότι υπάρχει και ένα φυσικό όριο ανέχειας, φτώχειας και εξάρτησης που κάθε λαός αντέχει, που καθορίζεται από αντικειμενικές συνθήκες που ισχύουν για όλους, ( πχ όταν φτάσουμε μεγάλες ομάδες του πληθυσμού να πεινάνε κυριολεκτικά)  και από την ιδιοσυγκρασία του κάθε λαού.

Εδώ είναι το ενδιαφέρον σημείο για προβλέψεις γιατί το βασικό σενάριο το ξέρουμε πάνω κάτω ήδη με σχετική βεβαιότητα, το αβέβαιο είναι αν και πότε θα εξεγερθεί ο Ελληνικός λαός και αν ναι, προ η μετά του τελικού διακανονισμού.

Ας μην ξεχνάμε και το σενάριο ότι μια πραγματικά δυναμική  και μαζική εξέγερση μπορεί να αναγκάσει τους πιστωτές της Ελλάδας, την τρόικα και το Ελληνικό πολιτικό κατεστημένο να προχωρήσει σε χαριστικό διακανονισμό για το χρέος της τάξης του 20,30 ή και 40% για να αποφύγει τις συνέπειες μιας χώρας σε πλήρη παράλυση και χάος λόγω μιας βαθιάς σύγκρουσης ανάμεσα στους πληθυσμούς και τη πολιτική τάξη.

Αυτό βέβαια θα κάνουν τα αδύνατα δυνατά να το αποτρέψουν οι ξένοι γραφειοκράτες και πολιτικοί της ΕΕ για να μην πληγεί το Ευρώ και το Ελληνικό πολιτικό σύστημα για να μην πληγεί το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα που έχει τρομερά σημαντική ισχύ μέσα στο πολιτικό και οικονομικό σύστημα, ενώ σε μια ακραία εξέλιξη το πλήγμα στο Ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα μπορούσε να κλονίσει και το Ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα και τελικά το Ευρώ.

Εδώ για αυτή τη τελευταία εξέλιξη θα σημείωνα για όλους όσους εναντιώνονται στο παγκόσμιο καπιταλισμό ή στην ισχύ του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος και θα θεωρούσαν ως θετική εξέλιξη κάτι τέτοιο ότι στην πραγματικότητα θα ήταν μάλλον κακή ή ανούσια μια τέτοια εξέλιξη και δεν θα οδηγούσε πραγματικά σε ένα πλήγμα στο παγκόσμιο καπιταλισμό.

Αυτό που θα συμβεί αν πληγεί καίρια το Ευρώ είναι η υποχώρηση της οικονομικής και πολιτικής δύναμης της ΕΕ, κάτι που προφανώς επιθυμεί και εύχεται η τραπεζική, οικονομική και πολιτική ελίτ των ΗΠΑ καθώς θα καθιστούσε καθολική τη δική τους ισχύ και την ισχύ του δολαρίου και μόνο μελλοντικό αντίπαλο την Κίνα.

Και νομίζω στην, αποδεκτή για μένα, λογική του μη χείρον βέλτιστο είναι προτιμότερη μια διπολική η τριπολική ισορροπία μεταξύ ανταγωνιστικών  κέντρων του παγκόσμιου καπιταλισμού παρά μια επιστροφή στη αδιαμφισβήτητη οικονομική μονοκρατορία των ΗΠΑ τη στιγμή που η παγκόσμια στρατηγική μονοκρατορία των ΗΠΑ προς το παρόν συνεχίζει πάνω κάτω να είναι δεδομένη.

Read Full Post »

Older Posts »

Αρέσει σε %d bloggers: